Bujo

💡 TL;DR How I utilize Notion for everyday work จะนับว่าบล็อกนี้เป็นภาคต่อ ของต่อของต่อของซีรีย์บล็อกที่ผมเล่าว่าใช้ Bullet Journaling ยังไงมาตลอดหลายปีก็ได้ แล้วผมใช้ System นี้มาตั้งแต่ประมาณช่วงปลายปี 2021 จนถึงปัจจุบัน ถึงแม้มันจะมีการปรับเปลี่ยนรูปมาเรื่อยๆ แต่มันก็ได้พิสูจน์แล้วว่า มันช่วยผมจำและทำงานได้ดีมาตลอดหลายปีที่ผ่านมา และแม้กระทั่งบล็อกนี้เองก็เขียนอยู่บน Notion เป็น First draft เช่นกัน First Version ต้องบอกก่อนว่าก่อนหน้าจะมาอยู่บนนี้เป็นยุคที่ผม Hybrid อยู่บน Notion + Physical Notebook มาก่อน แต่ปัญหาหลักที่เจอคือ พอมันต้องแยกสองโลก ชีวิตจะเริ่มหาของยากขึ้นเรื่อยๆ ถึงแม้ผมจะเคยเชื่อว่าเราควรจะอยู่ในโลก Physical แต่ด้วยธรรมชาติของงาน Software ต้องอยู่บนคอมพิวเตอร์เกือบตลอด ต้องเก็บลิ้งค์หรือ Code snippet มันเลยทำให้ไม่สามารถไปใช้สมุดได้เต็มตัว จนถึงจุดนึงผมยอมแพ้แล้วย้ายกระบวนการในสมุดมาอยู่ใน Notion ทั้งหมด ด้วยความที่ทีมที่ผมทำงานด้วยยังอยู่บนรอบ Sprint เพราะฉะนั้นการแบ่ง Section หลักๆ จะยังเป็น Sprint based อยู่ แต่จะมี Highlight ว่าวันไหนเป็นวันหยุดด้วยการเปลี่ยนวันเป็นสีแดงไว้ด้วย แต่ก็จะมีความใช้ practices ของ Bullet Journaling อยู่คือเขียนวันของทั้งเดือนลงมาเลยทั้งหมดในหน้าเดียว วิธีนี้ช่วยให้เห็นภาพรวมของทั้งเดือนว่ามันมี Event อะไรบ้าง แล้วสิ่งที่ Notion มาช่วยเติมเต็มการทำ bullet journaling คือการที่เราสามารถ Merge ตัว Monthly Log กับ Daily Log เข้าด้วยกันได้แบบแนบเนียนมาก โดยการใช้ Toggle List ครับ ...

ในโลกที่วุ่นวาย และงานที่ถาโถม ทำให้ตลอดชีวิตที่ผ่านมา ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง ผมมักจะหาทางจัดการตัวเองผ่านอะไรซักอย่าง ซึ่งอาจจะเป็นได้ทั้ง Planner, Todo list, Trello Board, Post it ฯลฯ ซึ่งผมก็น่าจะเรียกว่าลองมาเยอะพอสมควร จนผมมาเจอ Bujo หรือ Bullet Journaling เมื่อ 2 ปีที่แล้วครับ ความเดิมตอนที่แล้ว แนะนำ BuJo เมื่อชีวิตอยากติด Analog บล็อกเต็มๆ ที่ผมเขียนเมื่อสองปีที่แล้วที่คนเข้ามาอ่านตอนนี้เกิน 40k คลิกไปแล้ว โพสนี้จะเรียกได้ว่าเป็นภาคต่อของบทความนั้นก็ได้ เรื่องราวหลังจากผมใช้ Bujo ได้ไม่กี่เดือนตอนนั้นคือ ผมถอย iPad ครับ และนั่นน่าจะเป็นจุดเริ่มต้นที่ผมกลับมาหาโลก Digital อีกรอบนึง ถึงแม้ว่าจะพยายามทำ Bujo บน GoodNotes เท่าไร แต่ก็ยอมรับว่าสัมผัสการเขียนใน iPad ยังไงมันก็ยังสู้กระดาษและปากกาไม่ได้ แต่ผมว่าเหตุผลที่สำคัญที่สุดที่ทำให้ผมหยุดทำ Bujo ไปในรอบนั้นคือความ Digital Native ของมันครับ นิยาม Digital native ของผมคือการพิมพ์ การถ่ายรูป Capture screenshot ฯลฯ ซึ่งนั่นทำให้เราขาดคีย์สำคัญของ Bujo ไปข้อนึงซึ่งผมไม่ได้คิดถึงตอนนั้น คือความสามารถในการประมวลผลข้อความแล้วสรุปครับ หรือทาง Bujo น่าจะเรียกว่า Rapid logging ทำให้ตอนนั้นวิธีการจดของผมเปลี่ยนไปมากคือ ด้วยความที่เป็นคนพิมพ์สัมผัสได้อยู่แล้ว เลยจดมันทุกอย่าง แล้วหลายๆ อย่างจนไม่ได้เอากลับมาคิดว่าจดไปทำไมนะ ซึ่งสุดท้ายผมก็เลิกทำ Bujo ไปแล้วแทนที่ด้วยอะไรก็ไม่รู้ ไม่มีชื่อเรียก แล้วแต่ tools จะพาไป ...

มันมีสิ่งหนึ่งที่ผมสงสัยมานานหลายปีละว่าทำไมหลายคนถึงติดสมุด Moleskine มากๆ ทั้งๆ ที่มันก็ดูเหมือนสมุดธรรมดาๆ เล่มนึง ที่อาจจะมีเส้น ไม่มีเส้น เป็นตาราง ฯลฯ หลังจากถามไถ่หลายคนก็ยังไม่เคลียร์เพื่อคลายความสงสัยนั้น ผมเลยซื้อมาหนึ่งเล่มครับแล้วหลังจาก 3 เดือนที่ผ่านมา ผมค้นพบว่ามันก็สมุดธรรมดาๆ นี่แหละ แต่สิ่งที่ไม่ธรรมดามันเกิดขึ้นหลังจากนั้นครับ ตั้งแต่สมัยเรียนแล้ว ผมไม่ใช่คนประเภทใช้สมุดครับ ตั้งแต่ปี 2 แล้วผมได้ Thinkpad Edge 11 มาผมก็อยู่บน Evernote มาตลอด อาจจะเปลี่ยนไปใช้ OneNote ตอนอยู่ปีสี่บ้าง จนมาถึงทำงานที่ใช้ Bear หรือไม่ก็สร้างไฟล์จดลง git repo ตัวเองผมไม่เคยคิดจะกลับไปใช้สมุดเลยครับ ทุกอย่างจะสามารถ Search หาได้มี hashtag / group อะไรเก็บไว้อย่างเป็นระบบ หลายตัวเขียน Markdown ได้หรือมี Format ที่ทำให้เขียนแล้วดูดีขึ้นไปอีก จริงๆ ก็ยังใช้ Bear อยู่นะ ซึ่งจดอย่างนี้มันก็ไม่มีปัญหาอะไรนะครับ ไม่ได้จะบอกว่าเห้ยจดแบบนี้มันไม่ดีนะ แต่คือผมอยากลองอะไรใหม่ๆ ไง นอกจากเรื่องจดอีกเรื่องนึงคือ Todo list ครับ หลายต่อหลายปีมากที่ผมพยายามจะอยู่กับ App todo list แต่สุดท้ายแล้วอยู่กับ App ไม่รอดถึงมันจะ Sync หลาย Platform มีฟีเจอร์เตือน นั่นนู่นนี่ก็เหอะ ไม่รอดครับ เพิ่งรู้ตัวว่า Todolist ที่รอดสำหรับผมคือ ใช้แล้วทิ้ง นั่นก็คือ เขียนลง Post-it เวิร์คสุด ...